کمربند طبی برای تنگی کانال نخاعی

کمربند های طبی چگونه به درمان تنگی کانال نخاعی کمک می کنند؟

تنگی کانال نخاعی یا استنوزیز(stenosis) به بیان ساده حالتی است که کانال نخاعی تنگ شده و به اعصاب و نخاع عبوری فشار وارد میشود. در حالت عادی قطرکانال حدود ۲۵ میلیمتر است که اگر کمتر از ۱۲ میلیمتر شود علائم تنگی مشخص و اگر به زیر ۱۰ میلی متر برسد علائم شدت می‌یابد که به مرور باعث کاهش خونرسانی به نخاع و تغییر رنگ سلول های آن می شود و در نواحی مانند گردن و کمر شایعه است.
در این مطلب قصد داریم ضمن پرداختن به تنگی کانال نخاعی در گردن و کمر ، به معرفی کمربند های طبی که می تواند برای کنترل و بهبود علائم آن مورد استفاده قرار گیرد بپردازیم.

تنگی کانال نخاعی در گردن

تنگی کانال نخاع در ناحیه گردن معمولاً در میانسالی به بعد رخ می‌دهد که منجر به ضعف دست ها و پاهاه در اثر فشار به نخاع می شود و علائمی مانند گردن درد و درد تیر کشنده و ضعف و بی حسی و گزگز کردن در اندام فوقانی می‌شود و در صورت مزمن شدن این حالت، می‌تواند باعث محدودیت حرکتی شود.
تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن با کمک اعصاب خروجی از مهره ها و مسیر عصب دهی آنها یا اعصاب سطحی صورت می‌گیرد به صورتی که اختلال در مسیر یک عصب احتمال آسیب در آن ناحیه را نشان می دهد.

تنگی کانال نخاعی در کمر

در تنگی کانال نخاعی کمر بیشتر در افراد مسن به ویژه مردان شایع است که بعد از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پیاده‌ روی دچار احساس درد در یک یا دو پا و باسن می‌شود که به دلیل فشار به اعصاب و عروق خونی رخ می‌دهد.
ابعاد کانال نخاعی و سطح مقطع آن در افراد مختلف متفاوت است که شکل آن گاهی گرد و گاهی مثلثی است در برخی از افراد تنگی کانال مادرزادی وجود دارد.به طور معمول در حالت عادی فضای کافی برای رشته‌های عصبی وجود دارد ولی آسیب های ثانویه مانند تشکیل استوفیت یا بیرون‌زدگی دیسک فضای رشته‌های عصبی و عروقی را کاهش می‌دهد و درد با نشستن و خوابیدن بیمار و بالا بردن پاها کاهش می‌یابد با خم کردن کمر حجم کانال حدود ۱۹٪ افزایش و با اکستنشن حجم آن حدود ۱۱٪کاهش می یابد و از علائم دیگر ازبین رفتن لوردوز طبیعی کمراست و با انجام تست بالینی می توان آن را تشخیص داد که طی ان بیمار به پشت خوابیده و معاینه کننده پای بیمار را بالا می برد و تا زمانی که مفصل لگن حدود۷۰ تا ۹۰ درجه خم شود که درد در این حالت می تواند نشان دهنده این اختلال باشد.

تنگی کانال نخاعی باید از لنگش متناوب افتراق داده شود زیرا در تنگی با خم کردن کمر علائم کاهش می یابد و هیچ اختلالی در عروق اندام تحتانی وجود ندارد

چطور تنگی کانال نخاعی تشخیص داده می شود؟

۴ روش تشخیص تنگی کانال نخاعی 

۱. سوال از بیمار ؛ پزشک با پرسیدن سوال سعی می‌کند که متوجه شود درد از چه زمانی شروع و چگونه تشدید و در کجا پایان می یابد و احتمال سابقه آسیب و ضربه به مهره ها را بررسی می کند.
۲. معاینه بالینی و فیزیکی؛ که شامل درخواست پزشک برای خم وراست کردن مهره ها بررسی عضلات در ناحیه مهره و تستهای مربوط به حس و رفلکس اندام ها و قدرت عضلانی می شود.
۳. تصویر رادیوگرافی ایکس ری (X.Ray)که بیشتر استخوان مهره و مشکلات آن را نشان می دهد.
۴. روش MRI بیشتر بافت نرم نخاع و دیسک را نشان میدهد.

چرا تنگی کانال نخاعی ایجاد می شود ؟

علت تنگی نخاعی در موارد زیر خلاصه می شود؛

• مادرزادی
• آرتروز ستون فقرات
• ضخیم شدن رباط های موجود در کمر
• برآمدگی دیسک
• تروماستون فقرات
• ثانویه به جراحی ستون فقرات
• بیماری پاژه استخوان
• تومور در ناحیه کانال نخاعی

روش های پیشگیری از تنگی کانال نخاعی

حفظ وزن بدن :با افزایش وزن فشار روی مهره ها و دیسک و ساییدگی آنها بیشتر می شود
ورزش و تمرینات به انعطاف پذیری استخوان‌ها، کاهش تجمع چربی، تقویت عضلات بین‌مهره‌ای کمک میکند
توجه به فیزیک و پوزیشن بدن :شکل ستون مهره ها باید طبیعی و با انحنای مناسب باشد تا فشار مهره ها را کاهش دهد
کاهش مصرف الکل
حفظ گردن و کمر در وضعیت صحیح هنگام نشستن و خوابیدن در طول زمان
اجتناب از برداشتن وزنه های سنگین و فشار بیش از حد به مهره ها

درمان تنگی کانال نخاعی

درمان بستگی به شدت عارضه و علائم آن دارد
فیزیوتراپی: ورزش به تقویت عضلات به خصوص در بازوها و ستون فقرات وبهبود حرکات مهره ها کمک می
کند و از روش هایی مانند ماساژ اولتراسوند و تحریک الکتریکی استفاده می شود.
مصرف دارو: برای کنترل درد و التهاب از داروهای ضد التهاب استروئیدی و شل کننده عضلات و در موارد حاد از کورتیکواستروئیدها که به داخل کانال نخاعی تزریق می شود استفاده می شود
تزریق مفاصل فاست: به آن بلوک مفصل فاست می‌گوید که باعث اتصال مهره ها و افزایش انعطاف پذیری نخاع می شود که برای تزریق از بی حس کننده و اشعه X استفاده می شود
رادیوفرکوئنسی ابلیشن از امواج الکترومغناطیسی با سطح انرژی بالا استفاده می‌شود که عصب های حاوی پیام درد را از بین میبرد.
تزریق نقطه به نقطه ماشه ایی یا تریگرپوینت در افرادی که تنگی کانال ناشی ازقرار گرفتن طولانی مدت در موقعیت نامناسب دارند استفاده می شود که داروی بی حسی را به عضلات بین‌مهره‌ای تزریق می‌کند
استفاده از بریس ها گردنبند های طبی و کمربند های طبی برای کاهش فشار روی مهره ها و محدودیت حرکتی و افزایش حس عمقی
رد.

استفاده از کمربند های طبی در تنگی کانال نخاعی

کمربند های طبی درتنگی کانال نخاعی در دو زمان استفاده می شود در موارد خفیف تا متوسط برای کاهش درد و عوارض ثانویه و فشار بر مهره ها یا در موارد شدید بعد از جراحی برای بی حرکت کردن و حمایت از مهره ها.

گردنبند های طبی در تنگی کانال نخاعی در گردن

اگر تنگی کانال نخاعی در ناحیه گردن باشد از انواع گردنبند ها استفاده می شوند که ۲ دسته اند گردنبند های طبی نرم که بیشتر نقش یادآوری کننده را دارند یا ارتز های سخت که محدودیت بیشتری فراهم می کند مانند فیلادلفیلا و در مواردی که بخواهیم حرکات چرخشی گردن را هم کنترل کنیم از ارتزهای گردنی پایه دار استفاده می کنیم که تا قسمت ابتدای سینه ادامه دارند که به اصطلاح علمی آنها را فور پوستر می گویند

کمربند های طبی در تنگی کانال نخاعی کمر

اگر تنگی کانال نخاعی در ناحیه کمر باشد بر اساس محل عارضه اگر در قسمت فوقانی (بالایی) کمر باشد از کمربندهای سینه ای کمری خاجی (نوعی کمربند طبی که تمام طول پشت را در برمیگیرد) به نام  TLSO (تی ال اس او) و اگر در قسمت انتهایی آن باشد از کمربندهای کمری خاجی (صرفا ناحیه کمری و ابتدای باسن را دربرمیگیرد) به نام LSO (ال اس او) استفاده می‌شود که می‌تواند از جنس مواد نرم و سخت و یا حتی همراه با پمپ باد باشد. در بین این کمربند ها ، دسته ای که از جنس نرم هستند  بیشتر محدود کننده حرکات به سمت جلو و عقب و ارتزهای سخت علاوه بر آن حرکات چرخشی را هم محدود می‌کند و معمولا بعد از جراحی استفاده می شوند که انواع مختلقی مانند ChairBack .knight. Knight Taylor دارد.

کمربند های بادی یا پنوماتیک هم فشار را از روی مهره ها برداشته و به عضلات پشت منتقل می کند و با کمک پمپ باد عمل می‌کند و به بهبود حس عمقی کمک می کنند.